Protestancki charakter miasta i rodów w nim panujących nie spotykał się z aprobatą dynastii habsburskiej. W mieście było pięć świątyń protestanckich i już ani jednej katolickiej. Nie oznacza to jednak, że katolicy byli w Oleśnicy prześladowani. Mimo to na początku wieku XVIII ich społeczność liczyła około 100 osób. Wraz z pojawieniem się w mieście garnizonu armii austriackiej pojawiła się potrzeba znalezienia miejsca kultu dla katolików. W 1727 roku, przy nieistniejącej współcześnie Bramie Mariackiej, wzniesiono kaplicę, a w 1738 roku ks. Leopold Johannes Pientag uzyskał zgodę od cesarza Karola VI Habsburga na budowę kościoła dla katolików w Oleśnicy. Wraz ze zgodą cesarz przeznaczył na poczet tego przedsięwzięcia 6000 guldenów.
Barokowa świątynia została wybudowana w latach 1738–1744. W 1744 roku odbyło się też pierwsze nabożeństwo. Ołtarz i ambonę wykonał wrocławski rzeźbiarz Franz Joseph Mangoldt. W 1748 roku wymalowano wnętrze kościoła, a dwa lata później zmarł ks. Pientag i został pochowany w tej właśnie świątyni. Natomiast w latach 1750–1755 F. A. Scheffler lub Anton Erazm Beüer namalował iluzjonistyczny ołtarz. W 1776 roku przeprowadzono podwyższenie wieży i nakryto ją hełmem projektu J.W. Hellera, który był architektem księcia Karola Christiana Erdmanna Wirtemberskiego.