I roztoczy opowieść przedemną, Gdym go badać rozpoczął, ciekawy; Lecz opowieść tak smutną i ciemną, Jak strop niebios, gdy ranek go mgławy Zamknie w uścisk obłoków, że łzawy, Snać o jasnym zwątpiłeś błękicie, Snać już w promień nie wierzysz złotawy — Ach! opowieść tak smutną, jak życie, Jak chłopskie, polskie życie, lśniące w łzach obficie. (Jan Kasprowicz, Salusia Orczykówna)
Strofę dziewięciowersową czterorymową Kasprowicz zastosował w wierszu Oni i my z cyklu Z padołu walki. Zwrotki rymują się ababcbcdd.
Wszystko, co piękne, wszystko, co szlachetne, We waszych oczach marą lub głupotą; Rycerskie hasła i zwycięstwa świetne I skroń, koroną przystrojona złotą W urągowisku u was i pogardzie. Niwelacyjną zajętym robotą, Wielkie tryumfy widzącym w petardzie, Ze spiekłej wargi wieczne krzyki płyną: Hej, chodź, Spartaku!