thumb| Palestynie, w Cezarei, Seforis i Tyberiadzie. mały|Talmud, Miszna, Gemara ... Język aramejski judeopalestyński (, aramit glalit) – jeden z dialektów języka późnoaramejskiego, stanowiący zachodnią grupę dialektów tego języka. Reprezentowany jest przede wszystkim przez teksty powstałe na terenie Palestyny (stąd nazwa), w tym Talmud palestyński oraz Targum Neofiti.
Równolegle w ramach tzw. grupy wschodniej dialektów rozwinęły się aramejski judeo-babiloński, literacka odmiana syryjskiego i mandejski.
Historia Język aramejski judeopalestyński obejmuje język aramejski talmudyczny-palestyński. Talmud Palestyński lub Talmud Jerozolimski lub Talmud Jeruszalmi ukończono na początku IV wieku w Palestynie, w Cezarei, Seforis i Tyberiadzie. Gemara palestyńska zawiera mało opowieści i legend.
Gramatyka + Cechy szczególne języka aramejskiego Język aramejski judeopalestyński(Koniugacja – Binjan) Język hebrajski (Koniugacja – Binjan) Język aramejski judeopalestyński Język hebrajski Język aramejski judeopalestyński Zjawisko פְּעַל Pe'al(łac.:activum) קַל Kal/Pa'al כְּתַב כָּתַב k'taw pisał אִתְפְּעֵל itpe'el(łac.:Passivum)Gustaf Dalman: Grammatik des jüdisch-palästinischen Aramäisch, Leipzig 1905, s. 402.