Poeta pisze o łzach, które mu się cisną do oczu na myśl o ukochanej.
Lagrime ascendon de la mente mia, sì tosto come questa donna sente, che van faccendo per li occhi una via per la qual passa spirito dolente, ch’entra per li [occhi] miei sì debilmente ch’oltra non puote color discovrire che ’l ’maginar vi si possa finire.
O pojmowaniu miłości przez Cavalcantiego pisał Jefferson B. FletcherJefferson B. Fletcher, The Philosophy of Love of Guido Cavalcanti, Annual Reports of the Dante Society 1913; https://archive.org/details/jstor-40178337..
Przekłady Światową sławę nieco już zapomnianym ballatom Cavalcantiego przyniosły przekłady na język angielski, zwłaszcza wersje pióra wielkiego admiratora poezji włoskiej, amerykańskiego poety Ezry Pounda. Pound przełożył pięćdziesiąt utworów włoskiego poety, 35 sonetów madrygał i 14 ballat. Poezja Cavalcantiego nie jest w Polsce szeroko znana. Tylko pojedyncze jego urwory znalazły uznanie polskich tłumaczy. Jeden z sonetów przyswoił Maciej Froński. Prezentowaną ballatę Cavalcantiego przełożył z zachowaniem jej architektoniki wersyfikacyjnej Wiktor Jarosław DaraszZobacz: https://sites.google.com/site/opoezjiwloskiejcavalcantiiinni/guido-cavalcanti.