Kartimandua (Cartimandua, Cartismandua) – królowa brytyjskiego plemienia Brygantów (Yorkshire) ok. 43–69 n.e., pierwsza w brytyjskiej historii, która odegrała znaczną rolę w polityce całej wyspy. Jej dziadkiem był król Bellnorix.
Imię Jej imię mogło zostać stworzone z celtyckiego źródłosłowu carti- „ścigać, gonić, wydalać” oraz mandu- „kucyk”. Imię mogło oznaczać zadbanego kucyka.
Życiorys Wiadomości o niej pochodzą z pism Publiusza Korneliusza Tacyta. Stąd wiadomo, że Bryganci zamieszkujący tereny północnej Anglii byli największym plemieniem na Wyspach Brytyjskich. Kartimandua została ich królową podczas najazdu Rzymian na Wyspy Brytyjskie w 43 n.e. za panowania cesarza Klaudiusza. Wraz z jedenastoma innymi plemionami zawarła z Rzymianami pokój, co opisano w inskrypcji na Łuku Klaudiusza. Traktatowa lojalność wobec Rzymu stwarzała tym plemionom pewną autonomię na zasadach państwa klienckiego.
W 48 n.e. wojska rzymskie pomogły jej zażegnać konflikty wewnątrz plemienia.