Tragedia hiszpańska (ang. The Spanish Tragedy) – dramat Thomasa Kyda, będący pierwszą sztuką elżbietańską o dużych walorach literackich i teatralnych.

Charakterystyka ogólna Sztuka Kyda, nosząca podtytuł Hieronimo znowu jest szalony (ang. Hieronimo is mad again) powstała pod koniec lat osiemdziesiątych XVI wieku, najprawdopodobniej w 1587 roku. Została oparta na wzorach senekańskich. Dzieło, jak przystało na prawdziwą tragedię, jest bardzo krwawe. Głównym motorem akcji jest zemsta. Taka motywacja działań bohaterów, nieskomplikowana, a zarazem silna i przekonująca dla odbiorcy, na dodatek typowa dla krajów śródziemnomorskich, najwyraźniej przypadła do gustu widzom teatrów elżbietańskich, bo schemat dramatu Kyda zaczął być powielany przez innych autorów łącznie z Williamem Szekspirem, który prawdopodobnie oparł swojego Hamleta na zaginionej sztuce Kyda o księciu duńskimHenry Thew Stephenson, The „Spanish Tragedy” and „Hamlet.”, The Sewanee Review, Vol. 14, No. 3 (Jul., 1906), pp. 294-298..

Forma W Tragedii hiszpańskiej Kyd dał popis zarówno bombastycznego (napuszonego) stylu retorycznego, jak i białego wiersza (blank verse). Zastosowane przez niego rozwiązania formalne były stosowane przez jemu współczesnych, przede wszystkim Christophera Marlowe.