Bellimepria wysłuchuje relacji Horacja o śmierci swego ukochanego, Andrei, w bitwie z ręki Baltazara. Zafascynowana dzielnością Horacja, który odbił zwłoki Andrei i wziął do niewoli jego zabójcę, zakochuje się w nim. Baltazar wyznaje Bellimperii swą miłość. Odtrąconemu przez księżniczkę księciu obiecuje pomoc Lorenco. Ambasador portugalski z radością dowiaduje się, że Baltazar żyje. Hieronimo wystawia pantomimę o tym, że zarówno władcy portugalscy, jak i hiszpańscy tracili swą koronę na rzecz rycerzy angielskich.
Akt II Lorenco groźbą i przekupstwem wydobywa od zaufanego sługi swej siostry, Pedringana, informację, że księżniczka jest zakochana w Horacju. Wraz z Baltazarem jest świadkiem miłosnej rozmowy Horacja i Bellimperii i wyznaczenia schadzki przez księżniczkę, wieczorem w altanie. Król nakłania swego brata, by przekonał córkę do małżeństwa z Baltazarem, które mogłoby doprowadzić w przyszłości do połączenia obydwu królestw. Podczas miłosnej schadzki Bellimperii z Horacjem do altany wdzierają się Lorenco, Baltazar i Pedringano, mordują Horacja i uprowadzają księżniczkę. Krzyki Bellimperii budzą Hieronima, który odnajduje zwłoki syna i poprzysięga zemstę jego mordercom.