Nowy pragmatyzm – heterodoksyjna teoria ekonomii o charakterze paradygmatycznym, stworzona przez Grzegorza W. Kołodko jako odpowiedź na współczesne wyzwania cywilizacyjne i przemiany systemów gospodarczych. Opiera się na imperatywie harmonijnego, potrójnie zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego.
Nowy pragmatyzm, tworząc nową, multidyscyplinarną perspektywę epistemologiczną analizy zjawisk gospodarczych oraz zawierając nowe, wzbogacone metody oraz narzędzia poznawcze i analityczne, oznacza porzucenie ortodoksji ekonomicznej na rzecz tego, co działa, co może być użyteczną podstawą do rozwiązywania faktycznych problemów społeczno-gospodarczych. Naturalny dla tego podejścia jest eklektyzm poznawczy i metodologiczny.
Charakterystyka Nowy pragmatyzm poszukuje kompromisu między polityką gospodarczą państw narodowych a polityką prowadzoną z jednej strony na poziomie regionalnym, a z drugiej globalnym. Wyłaniająca się z nowego pragmatyzmu ekonomia przyszłości tworzy i daje politykom narzędzia zapobiegania „Jeszcze Większym Kryzysom”, jak je określa KołodkoKołodko G.W. (2008), Wędrujący świat, Prószyński i S-ka, Warszawa, s. 339..