Utwór ma formę poematu, w którym wypowiada się Jan Odrowąż ze Sprowy (zm. 1485), brat zmarłego. Jego wypowiedzi skierowane są do różnych adresatów: nieżyjącego Andrzeja, króla Kazimierza Jagiellończyka, szlachty ruskiej, Boga i ponownie króla. Wiersz składa się z pięciu cząstek. Pierwszy fragment ma formę typowego, retorycznego lamentu. Składają się na niego podniosłe apostrofy i pytania do spersonifikowanego Dnia żałoby, Fortuny, Ojca niebieskiego i samego zmarłego. W drugiej części, skierowanej do króla, opisane są zasługi zmarłego dla kraju i władcy, m.in. udział w wojnie trzynastoletniej. Trzecia, najobszerniejsza część, zawiera pochwałę cnót i zasług Andrzej dla Ojczyzny oraz zarzuty skierowane do wrogów zmarłego. Następny fragment jest prośbą do Boga o zesłanie dla Rusi godnego następcy (królowi sugerowany jest brat zmarłego). Ostatnie cztery wersy to prośba do króla, aby otoczył troską poddanych, toczących między sobą spory.
Bibliografia
Kategoria:Polskie średniowieczne utwory w języku łacińskim