Przy tym tylko dziewięć z nich pochodziło z prawego łoża, pozostałe, będąc potomstwem owdowiałego księcia z szlacheckimi kochankami, wydaje się, że zostały hojnie obdarzone lub uposażone za życia ojca.
Lenno Carignano należał do Sabaudów od 1418, było częścią Piemontu, w odległości zaledwie dwudziestu kilometrów na południe od Turynu, co oznaczało, że mogło być „księstwem” dla Tomasza tylko z nazwy, nie zapewniając niezależności, ani istotnych dochodów. Zamiast otrzymania istotnego spadku, Tomasz ożenił się w 1625 roku z Marią Burbon, siostrą i współ-dziedziczką Ludwika Burbon-Soissons, który został zabity w 1641 za podżeganie do buntu przeciwko kardynałowi Richelieu.
Francja W przewidywaniu tego dziedzictwa Tomasz i Maria nie osiedlili się w stolicy brata – Turynie, ale zamieszkali w Paryżu, gdzie Maria cieszyła się wzniosłym tytułem księżnej krwi, będąc kuzynką drugiego stopnia króla Ludwika XIII. Zdecydowano, że Tomasz, jako syn panującego monarchy, będzie miał rangę pierwszego wśród książąt cudzoziemców przy francuskim dworze – mając pierwszeństwo nawet przed niegdyś wszechmocnym domem Gwizjuszy, których pokrewieństwo z suwerennym księciem Lotaryngii było bardziej odległe. Został mianowany Grand Maitre królewskiego domu, krótko zastępując zdradzieckiego Wielkiego Kondeusza.