Budowa Dla metrycznej tożsamości czeskiego aleksandrynu podstawową kwestią jest zachowywanie jego formuły średniówkowej, przy równoczesnym swobodnym rozłożeniu akcentów. W praktyce stałe są tylko akcenty na sylabie czwartej i dziesiątej wersu (na sylabie czwartej pierwszego i drugiego członu). Cechą charakterystyczną aleksandrynu jest używanie słów trójsylabowych (po czesku daktylicznych):
Byl asi sedmý rok, poslední v roce den; hluboká na něj noc. — S půlnocí nový rok právě se počínal. V vůkolí pevný sen, jen blíže jezera slyšeti koně krok. (Karel Hynek Mácha, Máj)
Zastosowanie słów trójzgłoskowych nie tylko urozmaica rytm pierwotnie ściśle jambicznego formatu, ale pozwala na wykorzystywanie wszystkich właściwie typów słów, jednozgłoskowych, dwuzgłoskowych, trójzgłoskowych i czterozgłoskowych.
Użycie w twórczości oryginalnej Czeskim aleksandrynem posługiwali się między innymi Karel Hlaváček (Hrál kdosi na hoboj)Utwór ten przełożył z zachowaniem jego formy wersyfikacyjnej Jacek Baluch. Zobacz: Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 16. ., Vitězslav Nezval, Jiří Orten, Ivan Blatný i Oldřich Vyhlídal.