thumb|Ulica Litewska przy alei J.Ch. Szucha (2026) Ulica Litewska – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie. Historia Ulica została wytyczona w 1877 w związku z parcelacją znajdujących się w tym miejscu ogrodów. Nadana kilka lat później nazwa ulicy pochodzi od stacjonującego w pobliżu rosyjskiego Litewskiego Pułku Lejbgwardii.

Po 1880 przy ulicy pod nr 3 wzniesiono krytą ujeżdżalnię nazywaną tattersallem lub Tattersalem. W 1899 pod nr 6 powstał pałacyk księcia Wasyla Dołgorukowa zaprojektowany przez Ludwika Panczakiewicza. W latach 1902–1903 pod nr 16 zbudowano dom Instytutu Higieny Dziecięcej im. barona Leona de Lenvala zaprojektowany przez Karola Jankowskiego i Franciszka Lilpopa. Budynek został przebudowany w latach 1931–1932 według projektu Romualda Millera.

W czasie okupacji niemieckiej ulica znalazła się w obrębie dzielnicy policyjnej. Po usunięciu Polaków, jej mieszkańcami byli głównie funkcjonariusze niemieckiego aparatu policyjnego.

W 1943 Klinikę Dziecięcą mieszczącą się w domu Instytutu Higieny Dziecięcej przeniesiono do opuszczonych budynków Szpitala Dziecięcego Bersohnów i Baumanów. W jej miejscu powstał szpital dla dzieci niemieckich. Jesienią 1943 do budynku dawnego Zakładu Sierot po Robotnikach (nr 14) przeniesiono z ul.