Paul Schultz (ur. 2 października 1945 w Neubrandenburgu, zm. 25 grudnia 1963 w Berlinie) – ofiara śmiertelna Muru Berlińskiego zastrzelona przez żołnierzy wojsk granicznych NRD podczas próby ucieczki do Berlina Zachodniego.

Życiorys Paul Schultz przyszedł na świat w Neubrandenburgu, gdzie dorastał wraz z dwoma starszymi braćmi. Po ukończeniu szkoły uczył się od września 1962 r. zawodu elektryka. Jeszcze w szkole poznał swojego przyszłego towarzysza ucieczki – rówieśnika w osobie Hartmuta D., z którym w październiku 1963 r. podczas wspólnego świętowania urodzin zdecydował się na ucieczkę na Zachód.

Ucieczka Rankiem pierwszego dnia świąt Bożego Narodzenia dwójka uciekinierów udała się pociągiem do Berlina Wschodniego. Przybywając do śródmieścia do zapadnięcia zmierzchu szukali odpowiedniego miejsca do ucieczki. Znajdując się u zbiegu ulic Melchiorstraße i Bethaniendamm – dokładnie na granicy dzielnic Mitte oraz Kreuzberg – obserwowali dokładnie patrolujących ów teren żołnierzy wojsk granicznych. Wspiąwszy się na pierwszy z płotów zabezpieczających, pokonali pas graniczny i znaleźli się przy ostatnim murze broniącym dostępu do Berlina Zachodniego. Podczas wspinania się na tenże zostali dostrzeżeni przez wartowników, którzy najpierw wezwali uciekinierów do zatrzymania się, a następnie otworzyli ogień. Hartmut D.