Zbiornik paliwa o pojemności 12 l umieszczony pod dwuosobowym siedzeniem. Zawieszenie koła przedniego na pojedynczym wahaczu wleczonym z prawej strony, ze sprężyną śrubową i amortyzatorem. Reflektor był ruchomy, w integralnej obudowie z kierownicą i prędkościomierzem; głęboki błotnik przedni był skręcany razem z kołem.
Dalsze skutery Wiatka W toku rozwoju pierwotnej konstrukcji opracowano powiększony model W-175, z silnikiem o pojemności 174 cm³, unifikowanym z motocyklami produkowanymi przez ZiD w Kowrowie. Nie wszedł on jednak do seryjnej produkcjiA. Woroncow i in., Encykłopiedija motocykłow, s.130.
W latach 1965–1974 wyprodukowano następnie 520 174 sztuki całkowicie nowego, samodzielnie opracowanego modelu W-150M, w którym ulepszony silnik przeniesiono z wahacza koła do nadwozia, co zwiększyło komfort jazdy na skutek zmniejszenia nieresorowanej masy. Moc silnika wzrosła do 6 KM, masa wynosiła 120 kg, a prędkość 75 km/h.
W latach 1974–1979 wyprodukowano 584 403 skuterów ulepszonego modelu Wiatka-3 Elektron, z zapłonem tyrystorowym (zastosowanym po raz pierwszy w ZSRR). Moc silnika wzrosła do 7 KM, a prędkość do 80 km/h.