Wykazywał pewne zainteresowanie informacjami antykwarycznymi (przykładowo podał, że alfabet, który dotarł do Rzymu za pośrednictwem Ewandera był pochodzenia fenickiego) i etymologicznymi..
Zapewne jego głównym źródłem była praca Fabiusza Piktora, być może, tak jak on, najwięcej miejsca poświęcił przedstawieniu epoki królewskiej i wydarzeniom III wieku.. Niewykluczone jednak, że mógł w odmienny sposób ująć dzieje Rzymu, dodać więcej uwag na przykład w opisie II wojny punickiej. Na pewno inaczej niż poprzednik datował powstanie Rzymu – na rok 729/728 p.n.e.; ; ., co może oznaczać, iż zrelacjonował antyczne spory na temat chronologii tego wydarzenia; ; ; ; ; .. Przypuszczalnie uwzględnił część kartagińskiego punktu widzenia, dzięki bezpośrednim kontaktom z Hannibalem, który, wedle informacji Tytusa Liwiusza, przekazał mu choćby informację o stratach swojej armii od momentu przekroczenia Rodanu. Być może zaczerpnął je jednak nie od samego słynnego wodza, tylko jego otoczenia, niewykluczone, że poznał też dziejopisów towarzyszących Barkidzie, Silenosa i Sosylosa, co pozwoliło mu szerzej potraktować problematykę kartagińską; ; ; ;