Gieorgij Fiodorowicz Zacharow (ros. Гео́ргий Фёдорович Заха́ров, ur. we wsi Szyłowo w obwodzie saratowskim, zm. 26 stycznia 1957 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii.
Życiorys W 1915 został powołany do rosyjskiej armii, 1916 skończył szkołę chorążych w Czystopolu, brał udział w I wojnie światowej jako podporucznik, w listopadzie 1917 przeszedł na stronę władzy radzieckiej. Od 1919 służył w Armii Czerwonej i należał do RKP(b), uczestniczył w wojnie domowej na Froncie Wschodnim, po wojnie dowodził batalionem i następnie pułkiem, 1920 skończył kursy piechoty w Saratowie, 1923 kursy dowódcze „Wystrieł”, 1933 Akademię Wojskową im. Frunzego, a 1939 Wojskową Akademię Sztabu Generalnego. Był pomocnikiem naczelnika szkoły wojskowej, w marcu 1931 został dowódcą i komisarzem 2 pułku piechoty Moskiewskiej Proletariackiej Dywizji Piechoty, a w październiku 1931 szefem wydziału zaopatrzenia wojskowo-gospodarczego 17 Niżnonowogrodzkiej Dywizji Piechoty Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Od września 1932 do marca 1933 był pomocnikiem szefa wydziału, potem wykładowcą taktyki w Wojskowo-Inżynieryjnej Akademii Armii Czerwonej, 1939-1941 szefem sztabu Uralskiego Okręgu Wojskowego, w listopadzie 1939 otrzymał stopień kombryga, a w czerwcu 1940 generała majora.