humul Davis 1910 Pseudoperonospora cubensis (Berk. & M.A. Curtis) Rostovzev 1903 ar. cubensis Pseudoperonospora cubensis var. tweriensis Rostovzev 1903 Pseudoperonospora humuli (Miyabe & Takah.) G.W. Wilson 1914 Pseudoperonospora tweriensis Rostovzev 1903
Morfologia i rozwój Na dolnej stronie liści zainfekowanej rośliny pojawia się fioletowoczarny nalot. Są to sporangiofory i powstające w nich zarodniki sporangialne. Mają owalny lub eliptyczny kształt i rozmiar 20–35 × 15–25 μm. Przenoszone przez wiatr lub krople wody dokonują infekcji wtórnej. Wyrastające z nich strzępki wrastają do tkanek rośliny przez szparki oddechowe. Rozwój grzyba odbywa się bardzo szybko; w sprzyjających warunkach już po 5–7 dniach od infekcji wytwarzane są zarodniki. W jednym sezonie wegetacyjnym P. cubensis wytwarza wiele generacji zarodników.
W sprzyjających warunkach (obecność wody) zarodniki te przekształcają się w zarodnie pływkowe zawierające 5–15 pływek. Pływki mają średnicę 8–12 μm i posiada dwie wici. Po zapłodnieniu powstają z nich w tkankach zainfekowanych roślin oospory o diploidalnej liczbie chromosomów i średnicy 30–43 μm. Pełnią funkcje przetrwalników, występują jednak bardzo rzadko.