Od marca 1941 dowodził 8 Armią w ramach Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, po ataku Niemiec na ZSRR uczestniczył w walkach w krajach bałtyckich, od 3 lipca do końca sierpnia 1941 dowodził Frontem Północno-Zachodnim, m.in. w walkach pod Starą Russą, od września do 16 października 1941 był dowódcą 43 Armii. Za nieumiejętne dowodzenie odsunięty ze stanowiska, pozbawiony stopnia generała majora i skazany warunkowo, w listopadzie 1942 został zastępcą dowódcy 3 Armii, brał udział w operacji orłowskiej, briańskiej, homelsko-rzeczyckiej, rogaczewsko-żłobińskiej, bobrujskiej, mińskiej, białostockiej, mławsko-elbląskiej i berlińskiej, 22 lutego 1944 otrzymał stopień generała porucznika. Po zajęciu Białegostoku kierował likwidacją ujawnionych struktur AK i Delegatury Rządu.
Po wojnie był dowódcą armii, zastępcą dowódcy okręgu wojskowego, zastępcą szefa, a w 1955–59 szefem kursów „Wystrieł”, następnie pracował w Sztabie Generalnym Sił Zbrojnych ZSRR.
Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.