Jan Romiszewski herbu Jelita (zm. ok. 1631-1633) – podkomorzy wielki koronny (1630 - ok. 1631), kasztelan rozpierski (1605-1631), kasztelan rypiński (1613), starosta na Rynkowce/Zynkowie (1552)
Życiorys Syn Adama Romiszewskiego z Romiszewic, chorążego i starosty łowickiego, i Małgorzaty Duninówny z Ujazdu.
Miał liczne rodzeństwo: Annę za Maciejem Warszyckim (matkę wojewody podlaskiego Stanisława Warszyckiego i babkę woj. Stanisława i Pawła Warszyckich) Ewę za Janem Borsą (babkę kanclerza w. koronnego bp. Jakuba Zadzika i Ewy za Janem Łowickim) Stanisława, opata cystersów w Paradyżu, sekretarza królewskiego Wincentego, sędziego Trybunału Koronnego w Lublinie, kanonika krakowskiego nieznaną siostrę za Marcinem Wilkuckim (Wilkockim) Wojciecha, starostę kozubowskiego i siedleckiego, ożenionego z Jadwiga Ujejską Piotra, chorążego sieradzkiego, towarzysza w chorągwi husarskiej Żółkiewskiego, poległego w bitwie pod Kłuszynem, męża Doroty Grabianki Hieronima, ożenionego z Dorotą Strzemboszówną Mikołaja, ożenionego z Małgorzatą Sarnowską (ojca Jana, sekretarza królewskiego). Po ojcu odziedziczył dobra w ziemi sieradzko-łęczyckiej m.in.