Władimir Iwanowicz Szczerbakow (ros. Владимир Иванович Щербаков, ur. we wsi Urywki w guberni orłowskiej, zm. 4 listopada 1981 w Leningradzie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik.

Życiorys W 1919 wstąpił do Armii Czerwonej, w wojnie domowej walczył na Froncie Południowym i Froncie Południowo-Zachodnim jako dowódca plutonu i kompanii, 1920 skończył kursy piechoty, 1921 brał udział w likwidacji powstania w guberni podolskiej. Od listopada 1923 do listopada 1930 był dowódcą kompanii, batalionu i szefem sztabu pułku piechoty, 1928 skończył kursy „Wystrieł”, od listopada 1930 do lipca 1938 był wykładowcą taktyki i szefem sekcji kursów kadry dowódczej rezerwy w Leningradzie, 1938 ukończył Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego. Od lipca 1938 do lutego 1939 był pomocnikiem dowódcy 90 Dywizji Strzelców, a od lutego 1939 do stycznia 1941 dowódcą 104 Dywizji Piechoty, z którą uczestniczył w wojnie z Finlandią, w lutym 1939 otrzymał stopień kombriga.