Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitan w korpusie oficerów administracji dział gospodarczy ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 jako oficer Okręgowego Zakładu Gospodarczego I służył w Szefostwie Intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I. W 1928 był oficerem Rejonowego Zakładu Żywnościowego w Warszawie. W 1932 był oficerem Składnicy Materiału Intendenckiego w Warszawie. Przed 1939 został przeniesiony w stan spoczynku.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i nastaniu okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną. W Krośnie działał w ramach Polskiej Organizacji Zbrojnej. Później awansowany do stopnia majora. Był jednym z redaktorów czasopism „Przełom-Racławice” i „Viktoria”.

Po zakończeniu wojny w okresie Polski Ludowej był zatrudniony w Fabryce Przemysłu Lniarskiego „Lnianka” w Krośnie.

Zmarł 7 maja 1954. Pochowany na Starym Cmentarzu w Krośnie w grobowcu rodziny Niepokój (sektor XIX-328), w którym został wcześniej pochowany kpt. Rudolf Mleczko (1898–1928). Był to ostatni oficjalny pochówek na starym cmentarzu w Krośnie.

Był mężem Zofii z d.