Rok później w Faras wykopaliska zaczęła polska ekspedycja z ramienia Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego pod kierownictwem prof. Kazimierza Michałowskiego. Wybrano to stanowisko spośród kilku innych proponowanych. Wykopy zdecydowano się rozpocząć w miejscu, w którym przerwał je Griffith przed I wojną światową. Pierwsza wyprawa obliczona była na cztery tygodnie - w tym czasie znaleziono wiele bloków świątynnych z okresu Nowego Państwa. Prof. Michałowski postanowił zbadać zawartości komu, uważając go za sztuczny twór. Z racji krótkiego czasu trwania ekspedycji podjął decyzję o wkopaniu się we wzgórze z zachodu, a później od strony wschodniej, w taki sposób, aby osiągnąć jego rdzeń bez odkrywania ruin z wyższych warstw, które należałoby starannie udokumentować, co opóźniałoby dalsze badania. Odnaleziono wtedy ponad 100 bloków z okresu Nowego Państwa, a w samym środku komu chrześcijańską katedrę (o wymiarach 24,5 na 24 m), z której odkryto wtedy okno, stele grobowe kilku biskupów oraz kaplicę grobową biskupa Joannesa, w której znajdowały się dwa malowidła - Archanioła Michała oraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Podczas misji zbadano również kościół przy Bramie Rzecznej, monaster oraz kościół w północnej części cytadeli. Na tym zakończyła się pierwsza kampania. Oprócz prof.