Od lutego do maja 1942 dowodził 3 Armią, od maja 1942 do września 1943 był zastępcą dowódcy 40 Armii Frontu Briańskiego, uczestniczył w woronesko-woroszyłowgradzkiej operacji obronnej, latem 1942 brał udział w walkach pod Starym Oskołem, w których został ciężko ranny. Od początku września do października 1943 dowodził 47 Armią, uczestniczył w czernihowsko-połtawskiej operacji strategicznej, od października 1943 do końca wojny dowodził 40 Armią na 1 i 2 Froncie Ukraińskim, brał udział w operacji żytomiersko-berdyczowskiej, korsuń-szewczenkowskiej, humańsko-botoszańskiej, jasko-kiszyniowskiej, bukaresztsko-aradzkiej, debreczyńskiej, budapeszteńskiej, bratysławsko-brnowskiej i praskiej. Po wojnie, 1945–1946 dowodził 40 Armią Odeskiego Okręgu Wojskowego, 1947 skończył Wyższe Kursy Akademickie przy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego, 1947-1951 był pomocnikiem głównodowodzącego Centralnej Grupy Wojsk w Austrii, 1951–1953 zastępcą dowódcy wojsk Białoruskiego Okręgu Wojskowego, a 1953-1955 I zastępcą dowódcy wojsk Karpackiego Okręgu Wojskowego. Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 2 kadencji (1946–1950). Został pochowany na Cmentarzu Bajkowa.