thumb|Szkaplerz Trójcy Świętej Szkaplerz Trójcy Świętej (Szkaplerz Trójcy Przenajświętszej, łac. Scapulare Sanctissimae Trinitatis) – katolickie sakramentalia wyrażone przez dwa prostokątne kawałki białego sukna wełnianego połączone dwiema białymi tasiemkami, do noszenia na szyi. Na obu częściach, ewentualnie na jednej, znajduje się naszyty krzyż z tkaniny wełnianej, którego belka pionowa jest czerwona, a pozioma niebieska. Zazwyczaj pionowa jest na wierzchu, ale nie jest to wymagane. Kolor biały oznacza Boga Ojca, niebieski Syna Bożego, a czerwony Ducha Świętego. Szkaplerz ten jest odznaką Bractwa Trójcy Świętej (łac. Confraternitas Sanctissimae Trinitatis) i innych stowarzyszeń wiernych, złączonych z zakonem trynitarzy i wywodzi się od ich szkaplerza zakonnego.
Geneza thumb|left|Obraz łączący Mszę św. Jana de Matha z wizją Innocentego III, z lewej u góry anioł ze Szkaplerzem Trójcy Św. Zakon Trójcy Przenajświętszej od Wykupu Niewolników założył św. Jan de Matha. Wydarzeniem leżącym u genezy trynitarzy oraz Szkaplerza Trójcy Świętej była jego msza św. prymicyjna, odprawiona w oktawę wspomnienia św. Agnieszki, 28 stycznia 1193 roku w Paryżu.