Piotr Iwanowicz Lapin (ros. Пётр Иванович Ляпин, ur. we wsi Romodanowo, zm. 12 stycznia 1954 w Rostowie nad Donem) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik.

Życiorys W 1916 został powołany do rosyjskiej armii, brał udział w I wojnie światowej jako dowódca plutonu i starszy podoficer na Froncie Południowo-Zachodnim.

W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej i RKP(b). Walczył w wojnie domowej na Froncie Zachodnim jako dowódca kompanii, komisarz pułku, zastępca komisarza wojskowego, komisarz wojskowy i dowódca batalionu, od listopada 1920 do kwietnia 1921 dowodził batalionem służby wewnętrznej, a od kwietnia 1921 do maja 1922 był zastępcą dowódcy pułku. Od maja 1922 do lutego 1923 dowodził 1 batalionem 84 pułku piechoty, od lutego do czerwca 1923 był p.o. dowódcy tego pułku, a w czerwcu-lipcu 1923 cz.p.o. komendanta szkoły dywizyjnej, następnie dowódcą 3 batalionu 84 pułku piechoty 28 Dywizji Piechoty. W 1924 ukończył kursy "Wystrieł", od lutego 1925 do listopada 1926 był zastępcą dowódcy 27 pułku piechoty, następnie zastępcą dowódcy 25 pułku piechoty 9 Dywizji Piechoty, a 1927-1928 zastępcą szefa Wydziału 4 Sztabu Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego. W 1931 ukończył Akademię Wojskową im.