Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu kapitana jako audytor służył w strukturze Sądu Polowego we Lwowie. Około 1919/1920 był w stopniu majora. Dekretem z 22 maja 1920 został zatwierdzony w stopniu podpułkownika w korpusie sądowym z dniem 1 kwietnia 1920. Zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. 28 kwietnia 1922 został członkiem Oficerskiego Trybunału OrzekającegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, s. 382.. W 1923 był kierownikiem referatu w Departamencie IX Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1924, 1926 był prokuratorem Prokuratury przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr IX w BrześciuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 6 lutego 1926 r.. Z dniem 15 maja 1926 został przydzielony do Prokuratury przy Wojskowym Sądzie Okręgowym nr III w Wilnie na stanowisko prokuratora. 1 stycznia 1928 został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 4. lokatą w korpusie oficerów sądowych. 24 kwietnia 1928 Prezydent RP zwolnił go ze stanowiska prokuratora przy wojskowych sądach okręgowych i mianował sędzią orzekającym w wojskowych sądach okręgowych, a minister spraw wojskowych przeniósł z Prokuratury przy WSO Nr III do Wojskowego Sądu Okręgowego Nr III na stanowisko szefa sądu.