Pod koniec października 1915 ponownie przydzielony do 11 pułku hp, operującego na froncie rosyjskim, i pozostaj w tej jednostce już do końca wojny. Pełnił funkcję oficera wywiadowczego dywizjonu. został mianowany na stopień podporucznika w rezerwie artylerii polowej i górskiej z dniem 1 stycznia 1916<•, po czym objął stanowisko oficera baterii i adiutanta I dywizjonu. 12 lutego 1916 odniósł rany pod Sapanowem. Z dniem 1 maja 1918 awansowany na porucznika i wyznaczony na dowódcę baterii.
U kresy wojny uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. 22 listopada 1918 zgłosił się do Wojska Polskiego. Otrzymał przydział do 3 pułku artylerii polowej i służył jako oficer baterii na froncie. Od 15 lutego 1919 adiutant II dywizjonu w 4 pułku artylerii polowej. W połowie kwietnia 1919 skierowany do V Brygady Artylerii, w której służył jako oficer ordynansowy do końca wojny polsko-bolszewickiej. 9 września 1920 awansowany do stopnia kapitana. Od 8 maja 1921 był w 5 pułku artylerii polowej jako referent oświatowy, a od 13 sierpnia 1921 adiutant pułku. W maju 1922 zweryfikowany jako kapotan artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a w październik 1924 awansowany na stopień majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W latach 20.