Pełnił funkcję prezesa Oddziału Inwalidów Żydowskich w SanokuEdward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne. Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 604.. W 1927 nabył w Sanoku dom przy ulicy Jagiellońskiej 42. Jego żoną została Regina, z którą miał syna Ignacego (ur. 1913) i córkę Helenę (ur. 1922). Jego syn także zajmował się fotografowaniem w Sanoku.
Po wybuchu II wojny światowej i nastaniu okupacji niemieckiej w drugiej połowie września 1939 wraz z rodziną i innymi żydowskimi mieszkańcami Sanoka został przymusowo wydalony przez Niemców na prawy (wschodni) brzeg Sanu, tj. na obszar okupowany przez sowietów. Później wspólnie z rodziną znalazł się na terytorium Uzbeckiej SRR, gdzie w 1943 zmarła jego żona. Po zakończeniu wojny powrócił do Polski i osiadł we Wrocławiu. W tym mieście prowadził zakład fotograficzny.
Przypisy
Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Fotografowie związani z Sanokiem Kategoria:Fotografowie związani z Wrocławiem Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Żydzi związani z Sanokiem Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Zmarli w XX wieku