Sam plac ma kształt nieregularny, lejkowato zwęża się w kierunku zachodnim. Dominujący nad tą częścią placu gmach Uniwersytetu kontrastuje z niską i zwartą zabudową pierzei południowej obejmującą niewysokie kamienice. Przyspieszenie skrótu perspektywicznego dla widoku w kierunku zachodnim, uzyskane zwężającą się przestrzenią placu sprzyjało monumentalizacji wysokich obiektów położonych na północ od placu. Natomiast późniejsza budowa wysokich kamienic czynszowych z XIX wieku, na południe od placu zatarła walory tej kompozycji przestrzennej. Dzięki odbudowie zniszczonych podczas II wojny światowej kamienic nr 9-13 odtworzono i dzięki temu zachowano walory historyczne oraz przestrzenne tej części palcu.
Z obiektów małej architektury placu należy wymienić: Fontanna Szermierz: secesyjne dzieło rzeźbiarza Hugo Lederera (1871-1940) odsłonięte w 1904 r., 17 Południk: linia południkowa zaznaczona symbolicznie na nawierzchni placu,
Z nieistniejących obecnie obiektów placu wymienić można: Zamek cesarski we Wrocławiu, w jego miejscu znajduje się gmach Uniwersytetu, rzeźby „Cztery Pory Roku”, rozmieszczone niegdyś na zachodnim zieleńcu, obecnie przeniesione krasnal uniwersytecki Szermierz (dawny).