Nietrudno sobie wyobrazić rozmowę „– Mamo, buty! – Już ci je założę, kochanie”.
Przykład Oto przykłady nieporozumień wynikłych z „nadawania” na różnych płaszczyznach komunikacyjnych. Dwie osoby jedzą przyrządzony przez jedną z nich posiłek. Osoba, która nie gotowała mówi: „W tej zupie pływa coś zielonego”. Kanał komunikacjiNadawcaOdbiorcapłaszczyzna faktówWidzę coś zielonego w zupie.W zupie pływa coś zielonego.płaszczyzna ujawnianiaNie wiem co pływa w zupie.Nie wiesz czym jest zielona substancja w zupie i czujesz się z tego powodu niekomfortowo.płaszczyzna relacjiTy pewnie wiesz co to jest, to zielone.Uważasz, że nie potrafię dobrze gotowaćpłaszczyzna apeluPowiedz mi co to!W przyszłości powinienem/ powinnam gotować tylko potrawy, które już znasz.
Odpowiedź drugiej osoby brzmi: „Jeżeli ci nie smakuje, to możesz sobie sam/sama gotować”.
Innym przykładem różnic w informacjach zawartych na różnych płaszczyznach w jednym komunikacie jest scenka: żona i mąż leżą razem w łóżku; ona go głaszcze po ramieniu, a mąż mówi: „Kochanie, boli mnie głowa”.