Aleksandr Iwanowicz Ryżow (ros. Алекса́ндр Ива́нович Рыжо́в, ur. we wsi Kirjanicha w guberni kostromskiej, zm. 14 grudnia 1950 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik gwardii, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Skończył szkołę realną w Kineszmie, 1916 został powołany do rosyjskiej armii, 1917 ukończył szkołę podchorążych, uczestniczył w I wojnie światowej.
W grudniu 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej na Froncie Północnym, Północno-Zachodnim i Południowym jako dowódca plutonu, kompanii i batalionu, 1924 ukończył wyższe kursy kadry dowódczej, później studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego. W 1938 został zastępcą dowódcy dywizji piechoty, 1940 ukończył kursy przy Akademii Sztabu Generalnego i w kwietniu 1940 został komendantem 80 (Rybińskiego) Rejonu Ufortyfikowanego Odeskiego Okręgu Wojskowego.
Od czerwca 1941 walczył w wojnie z Niemcami i Rumunią. Od września 1941 do lutego 1942 dowodził 296 Dywizją Piechoty 9 i 18 Armii Frontu Południowego, od lutego do maja 1942 był zastępcą dowódcy, a od maja do lipca 1942 dowódcą 3 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty Frontu Południowego, z którą brał udział w woronesko-woroszyłowgradzkiej operacji obronnej.