Konstantin Apołłonowicz Korotiejew (; ur. w miejscowości Szczegłowka (obecnie część miasta Bogoduchów), zm. 4 stycznia 1953 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie robotniczej. Skończył szkołę podstawową, od 1916 służył w rosyjskiej armii, uczestniczył w I wojnie światowej.
W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej. W wojnie domowej dowodził plutonem i kompanią na Froncie Południowym, walczył z białymi pod Ługańskiem, Millerowem, Biełą Kalitwą i Carycynem i z powstańcami na Uralu, po wojnie 1920 ukończył kursy piechoty w Saratowie, 1924 kursy średniej kadry dowódczej Frontu Zachodniego, a 1926 kursy „Wystrieł”. W latach 1921–1924 dowodził plutonem, od lipca 1924 do stycznia 1934 był kolejno zastępcą dowódcy i dowódcą kompanii i dowódcą batalionu piechoty, od stycznia 1934 do marca 1935 szefem sztabu pułku, a od marca 1935 do lipca 1937 dowódcą 14 pułku piechoty. Od lipca 1937 do lutego 1938 był szefem sztabu 27 Dywizji Piechoty, następnie dowódcą 27 Omskiej Dywizji Piechoty. 17 września 1939 brał udział w agresji na Polskę, a 1939–1940 w wojnie z Finlandią jako dowódca grupy 15 Armii Frontu Północno-Zachodniego, prowadził działania wojenne w rejonie Pietarsaari nad Zatoką Botnicką i Maksimanssari k.