dokonano jednak modyfikacji projektu niezbędnej do stworzenia wagonu dwukierunkowego. W stosunku do poprzednika wprowadzono następującą zmianę: poziom podłogi pomiędzy wózkami drugiego i trzeciego członu obniżono do 63 cm. Oprócz tego zmniejszono wysokość podłogi do 55 cm w obrębie drzwi, co pozwala na wejście do pojazdu z poziomu peronu o wysokości 55 cm bez konieczności pokonywania stopni. Aby wejść do obszarów wnętrza wagonu, zlokalizowanych nad wózkami i w części środkowej, pasażerowie muszą pokonać jeden stopień. Zmodyfikowanie wysokości podłogi wymusiło powiększenie części okien. Przód wagonu otrzymał kształt zaokrąglony.
Wagon tramwajowy otrzymał niezbędne wyposażenie techniczne, które umożliwia jego eksploatację zarówno na torach sieci tramwajowej zasilanej napięciem stałym 750 V, jak i na torach sieci kolejowej zasilanej napięciem zmiennym 15 kV 16,7 Hz. Wyżej opisane wyposażenie umieszczono na dachu wagonu oraz pod podłogą środkowego członu. Oprócz tego zamontowano połówkowy odbierak prądu, transformator oraz prostownik. Przejście z zasilania napięciem stałym na zasilanie napięciem zmiennym zachodzi automatycznie i jest niezauważalne dla pasażerów wagonu.