Ctenoides – rodzaj małży z rodziny gniazdówkowatych.
Nazwy Ctenoides po raz pierwszy użył już w 1753 Jacob Theodor Klein. Do systemu linneuszowskiego, jako nazwę podgrupy Radula, wprowadził ją w 1853 O.A.L. Mörch. Ostrea scabra została wyznaczona gatunkiem typowym w 1871 roku przez Ferdinanda Stoliczkę.
Małże te mają białe, jasnobrązowo przybarwione skorupki o silnie przylegającej warstwie rogowej. Muszle jednego z gatunków, C. ales, dzięki drobinkom krzemionki odbijają światło, co małż ten wykorzystuje, migocząc kilka razy na sekundę, być może w celu zwabienia planktonu, płci przeciwnej lub odstraszenia drapieżników. Pomiędzy skorupkami znajdują się dwie przerwy: przednia, przeznaczona na bisior, o pogrubionej krawędzi oraz tylna, znacznie węższa. Żeberka promieniste rozchodzą się szeroko w połowie skorupki, a ich rzeźbę tworzą zachodzące na siebie, wydłużone płytki o zakończeniach w formie spiczastych łusek. Linia zamka jest stosunkowo wąska. Płaszcz tych małży zaopatrzony jest w zwielokrotnione rzędy macek pozbawionych pierścieniowania. Macki położone najbardziej wewnętrznie są poszerzone u nasady, podłużnie rowkowane i osiągają stosunkowo dużą długość.