quagga quagga, co więcej, inne podgatunki zebry stepowej również należą do gatunku E. quagga.
Historycznie taksonomia kwaggi uległa dalszym komplikacjom poprzez fakt, że wymarła najbardziej południowa z populacji zebry damarskiej (Equus quagga burchellii, dawniej Equus burchellii burchellii) uznawana była za osobny podgatunek (a niekiedy i osobny gatunek E. burchellii). Przetrwała populacja północna została później nazwana Equus quagga antiquorum, wobec czego dzisiaj figuruje jako E. q. burchellii, odkąd zorientowano się, że chodzi o ten sam takson. Wymarła populacja była długo uznawana za bardzo bliską zebrze kwagdze, jako że również wykazywała ograniczony wzór pasów w tylnej części ciała. Na przykład Shortridge umieścił obie w obecnie dyskusyjnym podrodzaju Quagga w 1934. Obecnie większość ekspertów sugeruje, że obydwa gatunki reprezentują 2 końce ekokliny.