mały|Grób Zofii Lorentz na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (2024) Zofia Lorentz (ur. 25 stycznia 1896 w Gozdowie, zm. 16 kwietnia 1980 w Warszawie) – polska powieściopisarka, autorka utworów prozatorskich i teatralnych dla dzieci i młodzieżyBarbara Kowalewska, Twórczość literacka Zofii Lorentz (praca magisterska), Kraków 1969, Wyższa Szkoła Pedagogiczna, Wydział Filologiczno-Historyczny, seminarium dr doc. Józefa Białka..
Życiorys Zofia Lorentz była córką Aleksandra i Heleny z Boernerów, siostry Ignacego Boernera, siostrą pedagoga i historyka Zygmunta Lorentza. Wczesne dzieciństwo spędziła w Supraślu, w majątku administrowanym przez jej ojca. Naukę szkolną rozpoczęła w Zgierzu, ukończyła Gimnazjum im. Mickiewicza w Łodzi, uczęszczała także do Średniej Szkoły Muzycznej im. Henryka Melcera w Łodzi. Debiutowała w roku 1934 na łamach „Naokoło świata” opowiadaniem „Sześciornica”. Przed wojną publikowała reportaże o tematyce społecznej m.in. w „Robotniku” i „Kurierze Porannym”. Po wojnie w latach 1947–1949 publikuje w tygodniku dla dzieci i młodzieży „Przyjaciel” (wychodzącym wówczas w Łodzi), oraz w tygodniku „Odgłosy”. Jej liczne słuchowiska, reportaże i opowiadania emitowane były w Radiu Łódzkim.