Ostatnio w środowisku naukowym podano w wątpliwość wiarygodność Historia BrittonumThomas Green, Concepts of Arthur, Stroud: Tempus, 2007, , 26-30..
De Excidio et Conquestu Britanniae Przekaz tradycyjnie datowany na około 446 rok i znany jako Gemitus Britannorum (czyli "Lament Brytów") został odnotowany przez mnicha Gildasa Mędrca w jego dziele zatytułowanym De Excidio et Conquestu Britanniae ("O zniszczeniu i podboju Brytanii"), a później przez Bedę. Gemitus Britannorum miał być prośbą ludu Brytanii wystosowaną do Agitio ter consuli ("Egicjusza, trzykrotnego konsula"Gildas mógł mieć na myśli wojującego wówczas w Galii rzymskiego dowódcę Aecjusza Flawiusza.) w sprawie przysłania posiłków wojskowych w walce przeciwko Anglom, Sasom i Jutom – germańskim plemionom najeżdżającym Brytanię najprawdopodobniej od lat czterdziestych V stulecia. Starcia pomiędzy Brytami a barbarzyńcami stały się kanwą, na podstawie której w późniejszych wiekach urosła legenda Artura, jednak sam Gildas ani słowem o nim nie wspomniał w swojej relacji. Gildas napomknął co prawda o wygranej przez Brytów bitwie, rozegranej pod Mons Badonicus (inaczej Badon Hill) i zaznaczył nawet, że miała miejsce w tym samym roku, w którym się urodził, jednak nie podał informacji, kto miałby dowodzić w obu armiach.