Duża część produkcji filmu odbywała się właśnie tam, a główna obsada spędziła kilka tygodni na treningu na plaży i na oceanie. W filmie ograniczono CGI, a filmowcy starali się odnaleźć prawdziwe statki i samoloty, które są jak najbardziej podobne do tych, które rzeczywiście brały udział w operacji Dynamo. Do destrukcji samolotów na planie używano replik, a nie antyków.

Nolan twierdzi, że nie chciał tworzyć typowego filmu wojennego, a zamiast tego pragnął nakręcić film trzymający w napięciu, chciał opowiedzieć historię przede wszystkim poprzez obrazy. Pomimo że studio dało mu „wolną drogę” w kwestii zrobienia filmu, to Nolan nakręcił film, który został sklasyfikowany jako PG–13, a nie tak jak większość filmów z tego gatunku jako R. Reżyser oznajmił, że nie chciał robić filmu, którego intensywność bazuje na „makabrze i rozlewaniu krwi”, lecz na rytmie, wzrastającym napięciu oraz pokrywających się historiach. Według Nolana w filmie użyto „języka thrillera Hitchcocka” do stworzenia natychmiastowej empatii z bohaterami występującymi na ekranie. W Dunkierce występują fikcyjni bohaterowie zainspirowani prawdziwymi uczestnikami operacji Dynamo. Nolan nie chciał dotykać polityki, więc w filmie nie występują postacie historyczne, w tym brytyjski premier Winston Churchill.