Jesienią, a także podczas cieplejszych okresów w zimie grzyb tworzy na obumarłych liściach pseudosklerocja, na których wiosną znów wytwarzane są zarodniki konidialne. Rzadko natomiast obserwowane jest rozmnażanie płciowe. Na obumarłych liściach wytwarzane są pseudotecja z workami, w których powstają zarodniki płciowe – askospory.
Grzyb zimuje głównie jako saprotrof w postaci pseudosklerocjów. Powstające w nich konidia dokonują infekcji pierwotnej. Czasami infekcji takiej dokonują również askospory, ale ze względu na rzadkość ich powstawania ich rola w zakażaniu roślin jest znikoma.
Morfologia Strzępki bezbarwne, z przegrodami, słabo rozgałęzione, o szerokości 1–4 μm, tworzące małe do umiarkowanie dużych grzybni o średnicy 10–50 μm. Konidiofory w małych lub umiarkowanie licznych skupiskach, luźne lub gęste, proste do kolankowatych. Mają grubość 1,5–5(6) μm i długość 10–40(50) μm, bardzo rzadko więcej. Są bezbarwne i gładkie, bez przegród, lub z nielicznymi przegrodami. Blizny po oderwaniu się zarodników ciemniejsze. Konidia powstają pojedynczo lub w krótkich łańcuszkach, czasami rozgałęzionych.