Działania na rzecz środowiska mały|Tichy Potok W 1992 roku rząd Słowacji powrócił do dawnych planów budowy budowli piętrzącej w Tichým Potoku w górnej części rzeki Torysa. Idea miała na celu zapewnienie wody pitnej dla miast wschodniej Słowacji oraz zabezpieczenie przed ewentualnymi deficytami wody w przyszłości. Inwestycja naruszyłaby naturalne wiejskie środowisko i wymagałaby porzucenia czterech siedemsetletnich wiosek. Kravčík nie zgadzał się z tą wizją i twierdził, że istniejące zbiorniki wody pitnej nie są odpowiednio wykorzystywane, zużycie wody w społeczeństwie maleje, a dużo strat wody występuje na poziomie jej dystrybucji. W 1993 zaproponował alternatywne rozwiązanie „Woda dla trzeciego tysiąclecia” (Water for Third Millenium). W 1994 wysunął niebieską alternatywę (Blue Alternative), pokazując jak uzyskać tę samą ilość wody za około 20% procent wartości pierwotnego planu. Według tej idei, zasoby powinny być rozdzielane przez instytucje lokalne, co wymagałoby decentralizacji władzy. Kravčík zakładał budowę 35 mikrozbiorników - małych zapór na lokalnych rzekach. Ponadto jego plan miał chronić zabytkowe wioski i wspierać rolnictwo. Ministerstwo środowiska odrzuciło te propozycje.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Michal Kravčík · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.