Jesse Cail Burkett (ur. 4 grudnia 1868, zm. 27 maja 1953) – amerykański baseballista, który występował na pozycji lewozapolowego.
Kariera zawodnicza Na początku kariery grał na pozycji miotacza, a pierwszy zawodowy kontrakt podpisał w 1888 ze Scranton Miners z Central League, w którym spędził jeden sezon. W 1889 grał w Worcester Grays z Atlantic Association, gdzie odniósł najwięcej zwycięstw (30) w lidze i zaliczył najwięcej strikeoutów (240). Przed rozpoczęciem sezonu 1890 został zawodnikiem San Francisco Giants, w którym zadebiutował 22 kwietnia 1890. W lutym 1891 podpisał kontrakt z Cleveland Spiders. Jako zawodnik tego klubu dwa razy uzyskał najlepszą średnią uderzeń w lidze, dwukrotnie powyżej 0,400.
W marcu 1899 został zawodnikiem St. Louis Perfectos, zespołu, który rok później zmienił nazwę na St. Louis Cardinals. W sezonie 1901 osiągnął po raz trzeci w karierze najlepszą średnią (0,376). W październiku 1901 przeszedł do lokalnego rywala Cardinals – St. Louis Browns, występującej w powstałej rok wcześniej American League. W 1905 grał w Boston Americans. Karierę zawodniczą kontynuował w zespołach niższych lig, głównie w Worcester Busters z New England League, gdzie pełnił również funkcję menadżera i był jego właścicielem.