Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia ibisów ołowianych są mokradła, szczególnie te sezonowe w obrębie chaco i Pantanalu. Żerują w stawach, na mokradłach, zalanych pastwiskach i innych podmokłych miejscach. Choć przeważnie ptaki te widywane są na obszarach podmokłych, mogą pojawić się i na suchych obszarach trawiastych i w okolicach siedlisk ludzkich. Zazwyczaj przebywają samotnie lub w parach, niekiedy w grupach liczących 4–6 osobników. Prawdopodobnie większe grupy składają się z pary ptaków i ich opierzonych już młodych. Czasami żerują w towarzystwie ibisów amerykańskich (Plegadis chihi). Ibisy ołowiane żywią się ślimakami Pomacea, krabami, wodnymi owadami, płazami bezogonowymi i rybami, w tym węgorzami.
Lęgi Ibisy ołowiane gniazdują samotnie na luźno zadrzewionych obszarach. W Mato Grosso lęgi zaczynają się w marcu i kwietniu, trwają do połowy października. Gniazdo budują zarówno samiec jak i samica; zbudowane jest z gałęzi, wyściółkę stanowią liście i trawy. Mierzy blisko 25 cm wysokości i 50 cm średnicy. Ulokowane jest na dużym drzewie;