thumb|Bielsko-bialska wyspa językowa na mapie dialektów niemieckich z leksykonu Brockhausa (1894) thumb|Na mapie etnograficznej Cesarstwa Austriackiego Karla Freiherra von Czörnig (1855) Bielsko-bialska wyspa językowa () – niemiecka wyspa językowa istniejąca od XIII wieku do roku 1945 na pograniczu Śląska Cieszyńskiego i zachodniej Małopolski, w obrębie kilkunastu miejscowości, z których większość wchodzi dziś w granice miasta Bielska-Białej.
Historia i obszar W średniowieczu thumb|300px| thumb|300px| Obszar wyspy, choć stanowiący pod wieloma względami jedną całość, był przez stulecia rozdzielony granicą administracyjną na rzece Białej, począwszy od podziału między kasztelanią cieszyńską i oświęcimską, od 1315 roku granicą księstwa cieszyńskiego i oświęcimskiego, która później stała się granicą między ziemiami korony czeskiej i polskiej (1457–1772). Zawsze też podzielona była granicą kościelną między diecezją wrocławską i krakowską.