Morfologia i cykl rozwojowy Konidia o szerokości 18–23 μm i długości 73–137 μm z 4–9 przegrodami. Powstają pojedynczo na końcach konidioforów. Są proste lub zakrzywione, mają wrzecionowaty kształt i silnie wystający dzióbek. Na podstawie mikroskopowej obserwacji konidiów rozpoznaje się przynależność do gatunku Exserohilum turcicum. Strzępki rostkowe kiełkują zazwyczaj z jednej lub obydwu komórek na końcach konidium, rzadko z komórek środkowych. Konidiofory brązowe, złożone z 3–7 członów, nieregularnie cylindryczne o szerokości 11–7 μm i długości 165–283 μm. Wyrastają w grupach po 2–6 lub więcej z aparatów szparkowych żywiciela, rzadziej przebijają się przez naskórek.
Zimują grzybnia i zarodniki w glebie na resztkach roślin i na ziarnie siewnym. Wiosną kiełkują i wytwarzają konidia, które dokonują infekcji pierwotnej. U części zarodników następuje pogrubienie ściany i powstają chlamydospory. Na zaatakowanych roślinach rozwija się grzybnia wytwarzająca konidia, które w okresie sezonu wegetacyjnego dokonują infekcji wtórnej.
Zarodniki kiełkują w czasie 8–12 godz. od infekcji na liściach sorga i 3–6 godz. na liściach kukurydzy. Przymocowują się do powierzchni liści za pomocą przycistek, które są bardzo wrażliwe na wysychanie. Kiełkowanie następuje tylko na wilgotnych liściach, optymalna temperatura to 25 °C. Strzępka rostkowa ma długość 20–150 μm.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pleosporaceae