Dwa lata później przyszedł na świat ich syn – Bolesław.
W harcerstwie organizował kursy dla młodych instruktorów. W latach 1928–1929 uczestniczył w kursach instruktorskich dla czynnie pracujących nauczycieli w Katowicach, który prowadził Komendant Śląskiej Chorągwi Męskiej Marian Łowiński. Podsumowaniem jego starań i pracy harcerskiej jest otrzymanie w październiku 1929r. stopnia podharcmistrza. Uczestniczył II Zlocie Narodowym w Śródce koło Poznania (1929r), w III Światowym Zlocie Skautów – w Arrowe Park w Upton w Wielkiej Brytanii (1929r), otwarciu szkoły instruktorskiej na Buczu (1931r), Międzynarodowym Zlocie Skautów Wodnych w Garczynie (1932r) i IV Jamboore Skautowym w Gödöllő (1933r).
W roku 1932 został członkiem Honorowej Rady Starszyzny, działającej przy Komendzie Chorągwi Śląskiej. We wrześniu 1934r. – Ludwik Klama przekazał funkcję komendanta hufca Lubliniec swojemu młodszemu koledze – także nauczycielowi Szkoły Powszechnej w Lublińcu – Stanisławowi Wojciechowskiemu. Był nadal aktywnym harcerzem. W 1934 założył pierwszy Krąg Starszoharcerski im. Konstantego Damrota, zupełne novum w Chorągwi Śląskiej – w 1937 poza Lublińcem takie kręgi istniały jeszcze tylko w Rybniku i Tarnowskich Górach. W 1935r. wraz z harcerzami lublinieckimi wziął udział w Jubileuszowym Zlocie Harcerstwa Polskiego w Spale. W 1935 r.