mały|Fragment burty Miedziowca w Centrum Konserwacji Wraków Statków w Tczewie Miedziowiec (W-5) – wrak statku handlowego typu holk odnaleziony w Zatoce Gdańskiej, cenne stanowisko archeologiczne ze względu na zachowanie dużej ilości ładunku z początku XV wieku. Nazwę zawdzięcza kawałkom miedzi znalezionym na wraku przy jego odkryciuInne wraki noszą nazwy „Porcelanowiec” i „Głazik” (od transportowanych kamieni)..
Wrak odkryto w 1969 roku, a prace archeologiczne przy nim trwały (z przerwami) od 1970 do 2011 roku; podczas głównych wykopalisk w latach 70. XX wieku podniesiono znaczną część ładunku, a także fragmenty konstrukcji kadłuba, w tym całą stępkę. Badania znalezisk wykazały, że był to żaglowiec zbudowany metodą skorupową z dębiny, który został zniszczony przez pożar, w związku z czym większość kadłuba nie zachowała się. Przetrwała natomiast znaczna część ładunku, m.in. dzięki temu, że wieziona na statku smoła roztopiła się i zalała wrak. Pod tą chroniącą przed niszczącym wpływem słonej morskiej wody powłoką przetrwały wlewki miedziane, żelazo w sztabach, płaskownikach i bryłkach przewożonych w beczkach, deski drewniane, wosk, a także wiele drobnych przedmiotów należących do wyposażenia statku i jego załogi.