Piotr Aleksiejewicz Koboziew (ros. Пётр Алексеевич Кобозев; ur. we wsi Piesocznia w guberni riazańskiej, zm. 4 stycznia 1941 w Moskwie) – rosyjski socjaldemokrata i komunista. W 1922 ostatni premier Republiki Dalekiego Wschodu, później na różnych stanowiskach w aparacie RKP(b)/WKP(b) i szkolnictwie wyższym ZSRR.
Życiorys W 1898 ukończył moskiewską szkołę realną i wstąpił do SDPRR, 1898-1899 uczył się w moskiewskiej wyższej szkole technicznej, z której został wydalony i w 1899 aresztowany i skazany na zesłanie do Rygi. W latach 1900–1904 studiował w Ryskim Instytucie Politechnicznym, 1915 został zesłany do Orenburga, później do Murmańska, następnie ponownie do Orenburga, 16 marca 1917 amnestionowany w związku z rewolucją lutową.
W listopadzie 1917 został nadzwyczajnym komisarzem WCIK i Rady Komisarzy Ludowych RFSRR guberni orenburskiej, obwodu turgajskiego i Środkowej Azji, od maja do 2 czerwca 1918 był przewodniczącym CIK Turkiestańskiej ASRR (Taszkent), jednocześnie od maja 1918 członkiem Rewolucyjnej Rady Wojskowej Frontu Turkiestańskiego, a od 9 maja do 13 czerwca 1918 ludowym komisarzem komunikacji RFSRR.