Brak prądu spowodował unieruchomienie wodociągu na około 10 dni. Wtedy też podjęto decyzję o zaopatrzeniu szamotulskiego wodociągu w niezależny agregat prądotwórczy z silnikiem Diesla. Przez całą drugą wojnę zakład działał praktycznie nieprzerwanie. Na początku 1945 dostarczano 450 m³ wody.
Lata powojenne to intensywny rozwój przemysłu i wzrost demograficzny Szamotuł, co wymusiło inwestycje. W latach 60. dokonano modernizacji stacji wodociągowej, ujęcie wody rozbudowano o stację uzdatniania i wybudowano kolejne trzy studnie (wydajność 340 m³ na godzinę).
W latach 70. prawie dwukrotnie zwiększono wydajność pompowania wody do około 8000 m³ na dobę. Znaczny wzrost liczby mieszkańców Szamotuł powodował konieczność dużych nakładów szczególnie w zakresie gospodarki ściekowej, nowe osiedla wyposażano w systemy kanalizacji ściekowej i deszczowej, ale historyczna oczyszczalnia ścieków przy ulicy Wodnej nie była w stanie pełnić swojej roli na tak dużą skalę, w latach 80. jej wydajność spadła do 30%. W 1986 zbudowano nową oczyszczalnię przy ulicy Nowowiejskiego. W tym samym roku zmodernizowano stację uzdatniania wody. W latach 90.