Bunt Regimentu Froberga był to bunt żołnierzy pułku Froberga, który miał miejsce pomiędzy 4 a 12 kwietnia 1807 w forcie Ricasoli na Malcie, wówczas pod brytyjskim protektoratem. Regiment został sformowany przy użyciu podejrzanych metod, z rekrutami spośród różnych narodowości w Albanii i Imperium Osmańskim. Żołnierze, przybyli na Maltę w roku 1806, nie byli zadowoleni ze swoich stopni wojskowych oraz płacy. Bunt trwał osiem dni, podczas których kilka osób zginęło, a fort został uszkodzony. Rewolta została stłumiona, a jej przywódcy straceni. Bunt ten uważany jest za najpoważniejszy podczas wojen napoleońskich.
Tło historyczne Regiment Froberga został utworzony w grudniu 1803 roku przez francuskiego rojalistę Gustave de Montjoie, który twierdził, że jest niemieckim hrabią Froberg. Dostał on zgodę Sekretarza Wojny na rekrutowanie żołnierzy do służby na Malcie, co robił w Albanii oraz w chrześcijańskich krajach Imperium Osmańskiego. Regiment składał się z mężczyzn różnych narodowości, w tym Niemców, Polaków, Szwajcarów, Albańczyków, Bułgarów, Greków i Rosjan.