Na potrzeby produkcyjne sowieckiego przemysłu podjął masowe badania antropometryczne ludności ZSRR, celem wypracowania przemysłowych metod standaryzacji odzieży i obuwia. Od 1932 publikował wiele prac na temat antropologii stosowanej, antropologii klinicznej i ontogenezy. W tym czasie wiele uwagi poświęcał problemom konstytucji człowieka, morfologii porównawczej szkieletu, ewolucji mózgu, czaszki, myślenia oraz mowy. Interesował się w znacznym stopniu rasogenezą, badając zróżnicowania rasowe dawnych i współczesnych mieszkańców Europy Wschodniej. Zajmował się zróżnicowaniem rasowym Żydów i Maryjczyków. Po 1945 zajął się problematyką systematyki rasowej i rosogenezy. Badania z tego okresu życia zawarł w obszernej monografii Ród Homo, jego dyferencjacja i ewolucja (1979). Łącznie stworzył ponad 200 prac. Za jego najważniejsza jego publikację uważa się Opyt tipołogii proporcyi tieła i stanbartizacyi gławnych antropomietriczeskich razmierów, zamieszczoną w piśmie Uczonyje zapiski Moskowskogo gosudarstwiennogo instituta z 1937.
Kontakty z nauką polską Z polskimi antropologami spotykał się regularnie w dwudziestoleciu międzywojennym. Głównymi jego partnerami naukowymi byli w Polsce prof. Kazimierz Stołyhwo i prof. Michał Ćwirko-Godycki.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Rosyjscy antropolodzy Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1979